Daskapan A. (Ahmet), lijsttrekker

Back to the basic of democracy and democratic principals.

Mijn naam is Ahmet Daskapan. Ik ben 49 jaar en kom uit de multireligieuze, multietnische en multiculturele stad Antakya, (de bijbelse naam Antiochie), een zuidelijke kuststad van Turkije, aan de middellandse zee. Een stad met een rijke Christelijke, Joodse en Islamitische geschiedenis. De huidige bevolking leeft met de culturele en morele erfenis van deze drie beschavingen, vreedzaam naast elkaar en met elkaar. De gebedsruimten van deze drie religieuze groeperingen zijn al eeuwenlang op 100 meter afstand van elkaar. Ik heb van huis uit, respect voor en acceptatie van alle religies en culturen als een belangrijk aspect in mijn opvoeding meegekregen. De gelijkheid en de gelijkwaardigheid van mensen uit andere religies vormden een belangrijke bouwsteen van onze opvoeding thuis. Het opkomen voor deze gelijkwaardigheid en gelijkheid en het openlijk bekritiseren van uitingen die deze gelijkheid en gelijkwaardigheid ontkennen was eveneens een onmiskenbaar element van onze opvoeding. Strijden tegen onrechtvaardigheid is mij van huis uit, met de paplepel ingegoten. Ik heb op de basisschool en middelbareschool in Antakya les gehad van leraren en leraressen uit verschillende religies (Christen, Joods, Islamitisch(Soennitisch en Alawietisch)). Het bezoeken van Moskeen, Alawietische gebedsplaatsen, de grotkerk van Johannes Poules in Antiochie, Armeense kerk en het bezoeken van de Synagoge van Antakya maakten deel uit van het excursieprogramma van de middelbare school waar ik op zat. Ik ben in een Islamitisch gezin geboren en getogen. Ik ben vader van drie kinderen voor wie ik mede de zorg heb. Ik probeer in de opvoeding van mijn kinderen het respect voor alle religies en culturen en gelijkheid en gelijkwaardigheid van alle religies en culturen aan mijn kinderen mee te geven. Enerzijds de eigen taal, cultuur en religie behouden en ontwikkelen en anderzijds respect voor en acceptatie van alle andere culturen en religies. Wij behoren tot een Arabische minderheid in Turkije en onze moedertaal is Arabisch. Turks is mijn tweede taal. Engels is mijn derde taal en het Nederlands is mijn vierde taal. De Arabische minderheid in Turkije bestaan uit Moslims, Christenen en de Arabischsprekende joodse gemeenschap. De Arabische minderheid in Turkije profileert zich als een loyale, vreedzame gemeenschap die met alle groepen (Turken, Turkse Azeris, Koerden, Lazaren, Cerkezen en anderen) in broederschap wil en kan leven. Een minderheid die enerzijds zich met eigen taal en cultuur apart profileert en zich anderzijds loyaal aanpast aan de meerderheid. De Arabische minderheid in Turkije heeft derhalve geen problemen met de Turkse overheid. De leden van deze Arabische minderheid uit Turkije zijn in Nederland enerzijds loyaal naar de Turkse gemeenschap en leren hun kinderen Turks en zijn anderzijds loyaal aan Nederland en de Nederlandse overheid. De Arabieren uit Turkije en hun kinderen behouden enerzijds de eigen taal en cultuur en anderzijds passen zich goed aan de Nederlandse samenleving en vormen een open gemeenschap in Den Haag, als het gaat om contacten met Hagenaars uit verschillende culturen, religies en talen in Den Haag.

Ik ben in 1975 naar Nederland gekomen. Vanaf day one heb ik vrienden uit verschillende culturen en religies gehad en heb mij altijd in multiculturele zettingen als een vis in het water gevoeld.

Vanuit mijn achtergrond dat gekenmerkt wordt door diversiteit, heb ik altijd gekozen voor deelname aan organisaties waar diversiteit op grond van gelijkheid en gelijkwaardigheid een belangrijk uitgangspunt vormde. De harde realiteit van de praktijk binnen organisaties heeft mij in de afgelopen decennia geleerd dat theoretische uitgangspunten op papier en ideologische idealen op schrift, niet altijd de werkelijkheid van organisaties weergeven. Dit heb ik zowel binnen allochtone organisaties als ook binnen Nederlandse organisaties kunnen waarnemen. Feodale culturen en handelwijze, (extreem)nationalisme, religieus fundamentalisme, racisme en discriminatie, seksisme, ondemocratisch elitarisme, cliëntalisme, totalitair denken en handelen, ondemocratisch-bureaucratisme, commercialisme en solitair handelen, winnen helaas nog altijd, al te vaak van democratische uitgangspunten.

Er is nog veel te veel aan de hand met de democratie en het democratisch functioneren van Haagse organisaties, politieke partijen en het democratisch functioneren van de overheid.  Er zijn nog veel te veel misstanden in Den Haag, die terug te brengen zijn naar het onderwerp democratie en democratisch functioneren.

Er ligt nog veel te veel werk voor de democraten om op te rapen, om de Haagse samenleving en haar organisaties verder te ontwikkelen en te democratiseren.

Daarom wil ik een appél doen op alle Hagenaars die zich als democraat beschouwen, om zich binnen de Unie van Democraten te verenigen, zodat we samen een synergie van democraten kunnen realiseren. Back to the basic of democracy and democratic principals. Change to make democracy and diversity together !